شناخت سوزن خیاطی

به طور کلی سوزن نباید قابل انعطاف باشد. انواع سوزن های دستی و به خصوص ماشین دوخت عبارتند از :

سوزن شارپ (Sharp) :

این نوع سوزن دارای نوک بسیار تیز است. برای قرقره ی ابریشمی، سوزن شماره ی ٧ شارپ، برای پارچه های لطیف مانند حریر شماره ی ٩ یا ۱۱ و برای پارچه های ضخیم، سوزن های شاره ی ۱، ٣ و ۶ توصیه می شود. به طور کلی انواع سوزن های شارپ دارای طولی متوسط است.

سوزن منجوق دوزی :

این سوزن دارای طول زیاد بوده و خیلی ظریف است. برای پارچه های خیلی لطیف و ظریف می توان از این سوزن استفاده کرد.

سوزن بیتوین (Between) :

این سوزن دارای طول متوسط است و برای دوخت پارچه هایی با ضخامت زیاد و ضخامت متوسط به کار می رود. برای پارچه های نسبتا ضخیم از سوزن شماره ی ۸ و برای پارچه های کلفت تر از شماره های ۱، ۴ و ۶ استفاده می شود.

سوزن دوقلو :

با سوزن دوقلو می توان دو ردیف دوخت را به طور هم زمان انجام داد. معمولا قسمت پشت پارچه به صورت زیگزاگ است. قبل از دوخت، توپی ماشین دوخت را بچرخانید و مطمئن شوید که سوزن با صفحه برخورد نمی کند. در این صورت، از شکسته شدن سوزن جلوگیری می شود.

سوزن ژوردوزی :

نوک این سوزن انحنای گرد دارد و مخصوص پارچه های لطیف کتانی و ارگانزا است. از این سوزن برای زیگزاگ و طرح دوزی نیز استفاده می شود.

سوزن سه گوش :

مخصوص پارچه های چرم و جیر است و به علت شکل نوک آن، اصطلاحا به « نوک تیغه ای » معروف است. این سوزن به راحتی در پارچه های ضخیم فرو می رود.